داخلی     خبر     انديشه
حجت‌الاسلام رودگر
عرفان امام زندگی‌ساز، تمدن ساز و عدالت گستر است
  رئیس پژوهشکده حکمت و دین پژوهی گفت: عرفان امام مبتنی بر معنویت، عقلانیت و عدالت بود معنویت امام بر پایه عرفان عقلانی است که زندگی ساز و تمدن ساز و عدالت گستری جزء آن است.
Share/Save/Bookmark
جمعه ۱۴ بهمن ۱۳۹۰ ساعت ۱۸:۰۵
کد مطلب : 51479
عرفان امام زندگی‌ساز، تمدن ساز و عدالت گستر است
به گزارش آینده روشن،حجت‌الاسلام و المسلمین محمد جواد رودگر رئیس پژوهشکده حکمت و دین پژوهی در گفت‌وگوی خبری در مورد ویژگی عرفان امام خمینی (ره) اظهار داشت: عرفان نوعی معرفت شهودی است که از طریق مجاهده با نفس حاصل می‌شود و به معنای شناخت حق و از نظر عملی به معنی رسیدن به حق، حقیقت و عبودیت الهی است.

وی افزود: عرفان متصف شدن به اوصاف خداوند سبحان‌الله است، امام خمینی(ره) طبق میراث گران سنگ عرفان اسلامی در مقام عرفان نظری شاگرد آیت الله شاه‌آبادی بوده است. مهم‌تر از اینکه امام عرفان را به معنای واقعی کلمه چشیده است.

*عرفان امام قرآنی است
عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی ادامه داد: امام صرفا با ادبیات و مقام عرفان شناخت نداشته‌اند، با تمام حقیقت وجود خود عرفان را تجربه کرده‌اند، امام به معنای حقیقی کلمه عارف بود در واقع یکی از ویژگی‌های بنیادین و زیرساختی امام این است که عرفان را از دل قرآن ادراک کرده‌اند.

وی ادامه داد: از دیگر ویژگی عرفان امام، عرفان مبتنی بر احادیث و اهل بیت(ع) بود که از متون و نصوص اسلامی فاصله نداشته است و امام اصولا عرفانی که از متون و نصوص اسلامی فاصله می‌گرفت نمی‌پذیرفته است.

*شریعت و فقه خط قرمز عرفان امام بود
رودگر ادامه داد: ویژگی دیگر عرفان امام این بود که شریعت‌پذیر بود نه شریعت‌گریز، بلکه از بدایه تا نهایه مبتنی بر احکام و فقه اسلامی است. شریعت و فقه خط قرمز عرفان امام بود.

وی با بیان اینکه امام منتقد صوفیه بود که به نوعی شریعت را به عنوان نرده‌بان قبول داشتند، گفت: اهل تصوف شریعت را تا جایی قبول داشتند تا آنان را به مقام متعالی برساند و پس از آن نرده‌بان را پس می زنند اما امام معتقد بود شریعت راه کمال را تا نهایت به انسان نشان خواهد داد.

وی گفت: عرفان امام عرفان خلسه نبود بلکه عرفانی مبتنی بر معنویت و عدالت و شریعت بود، این مثلث طیبه وجود داشت. گفتمان مثلث این سه نقطه معنویت بود و معنویت امام عقلی بود.

رئیس پژوهشکده حکمت و دین‌پژوهی گفت: عرفانی که امام به دنبال آن بود مبتنی بر عدالت اجتماعی بود. در این عرفان با ظلم و فساد مبارزه می‌شد ویژگی دیگر عرفان امام این بود که زندگی ساز بود و همچنین تعادل محور بود، افراط و تفریط در این عرفان جایی نداشت.

وی خاطر نشان کرد: آنچه که امام در عرفان یادآور شد این بود که در عرفان انگیزه مهمترین عنصر است و هر کاری باید به قصد قربت الهی انجام شود نه عزلت ملاک عرفان است نه سیاست دنیاطلبی است، در سیاست اگر کار برای رضای خدا باشد به نوعی کار خدایی و عرفانی محسوب می‌شود.

رودگر گفت: امام معتقد بود که پیامبر معلم اول قرآن و امیر‌المومنین معلم ثانی قرآن است و عرفان امام در پی عرفان صوفیانه، نوپدید سکولار و لیبرال نبود دنبال عرفان قرآنی، نهج‌البلاغه و صحیفه سجادیه‌ای بود.

وی در پایان خاطرنشان کرد: عرفان امام در همه ابعاد و ساحت خانوادگی سیاسی و اقتصادی حضور داشت حتی امام معتقد بود رزمندگان اسلام در ۸ سال دفاع عارفانند که سنگرهای توحید را فتح کردند و من بر دست و بازوی شما که دست خدا بر آن است بوسه می‌زنم.

انتهای پیام/ن/47