کد مطلب : 28723

به گزارش آینده روشن، به نقل از روابط عمومی بیست و دومین کنفرانس بین المللی وحدت، سابقه برگزاری کنفرانس وحدت و ویژگی‌های آن به شرح زیر است:

1ـ سابقه برگزاری:
به دنبال اعلام هفته وحدت از سوی جمهوری اسلامی ایران، تصمیم به برگزاری کنفرانس وحدت گرفته شد. تا سال 1369 متولی برگزاری این کنفرانس سازمان تبلیغات اسلامی بود و کنفرانس اول تا چهارم را این سازمان برگزار کرد. از سال 1369، همزمان با سال تاسیس مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، این امر بر عهده مجمع گذاشته شد.

2ـ هدف از برگزاری:
هدف از برگزاری کنفرانس وحدت، ایجاد زمینه‌های اتحاد و همبستگی جهان اسلام و همفکری علما و دانشمندان جهت نزدیک‌سازی دیدگاه‌های علمی و فرهنگی آنان در زمینه‌های فقهی، اصولی، کلامی، تفسیری و ... و نیز بررسی مسایل و مشکلات مسلمانان و ارایه راه‌حل‌های مناسب و موضع‌گیری مشترک در برابر آن است.

3ـ مهمانان کنفرانس:
مهمانان کنفرانس از میان شخصیت‌های فرهیخته، وزرای کشورهای اسلامی، علما و مفتیان، اساتید دانشگاه‌ها و سایر مجامع علمی و فرهنگی داخل و خارج کشور انتخاب می‌شوند.

تاکنون صدها متفکر، عالم و مصلح از سراسر جهان و هزاران تن از علما و متفکران شیعه و اهل تسنن از مناطق گوناگون ایران در این کنفرانس شرکت کرده و به ارایه مقاله، سخنرانی و بیان دیدگاه‌های خود پرداخته‌اند و همچنین 100 نفر از اعضای مجمع عمومی مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی در بیست و دومین کنفرانس بین المللی وحدت از کشورهای عمان، افغانستان، فرانسه، عربستان، سوریه، تونس، لبنان، استرالیا، مصر، کویت، ساحل عاج، آمریکا، پاکستان، هندوستان، تایلند، سوئد، آذربایجان، انگلستان، دانمارک، اردن، عراق، اندونزی، الجزایر، چین، تاتارستان، فرانسه، عراق، ترکیه، گامبیا، برزیل، کویت، امارات متحده عربی و ... شرکت کرده اند.

4ـ انتشارات کنفرانس:
مجمع تاکنون 240 عنوان کتاب به چاپ رسانده که از میان آن 25 ویژه نامه سالانه و 55 عنوان کتاب به زبان‌های فارسی و عربی شامل گزیده مقالات ارایه شده به کنفرانس‌ها بوده است.
این مقالات در زمان برگزاری کنفرانس در اختیار شرکت‌کنندگان قرار می‌گیرد.

5ـ هیات علمی کنفرانس:
هیات علمی کنفرانس از بین شخصیت‌های اندیشمند حوزه و دانشگاه انتخاب می‌شوند. برخی از اعضای هیات علمی بیست و دومین کنفرانس به شرح زیر است:

آیت‌الله محمدعلی تسخیری، حضرات آقایان سیدهادی خسروشاهی، احمد مبلغی، سیدجلال میرآقایی، سیدحامد علم الهدی، دکتر بی‌آزار شیرازی، دکتر مصطفوی، مولوی اسحاق مدنی، دکتر سیدحسن تبراییان، سیدحسن ربانی، حسین اوحدی، مهدی تسخیری، دکتر نهاوندیان، دکتر آذرشب، رضوان طلب، موافق، علیزاده، محمدی و خانم لاله افتخاری.

6ـ موضوع‌های کنفرانس‌های برگزار شده:
این موضوعات شامل مسایل مورد اهتمام کل امت اسلامی و اثرگذار در تحقق وحدت اسلامی می‌باشد که تا به حال در بیست و یک کنفرانس برگزار شده، عناوین ذیل موضوع اصلی بوده و مورد بحث و بررسی قرار گرفته است:

1ـ وحدت اسلامی
2ـ امام و وحدت اسلامی
3ـ دستاوردهای وحدت اسلامی
4ـ تقریب بین مذاهب اسلامی
5ـ طلایه‌داران وحدت
6ـ نقش تفاهم فکری در تقریب مذاهب اسلامی
7ـ مبانی تقریب
8ـ قرآن و سنت
9ـ سیره و وحدت اسلامی
10ـ حکومت از دیدگاه مذاهب اسلامی
11ـ ویژگی‌های اساسی اسلام
12ـ اسلام و امت اسلامی در قرن آینده
13ـ امت اسلامی، رنج‌ها و آرزوها
14ـ جایگاه اهل بیت(ع) در اسلام و امت اسلامی
15ـ پایبندی به اصول و پاسخگویی به نیازهای زمان در فقه مذاهب اسلامی
16ـ جهان شمولی اسلام و جهانی سازی
17ـ بیداری اسلامی، چشم‌اندازهای آینده و هدایت آن
18ـ استراتژی تقریب مذاهب اسلامی
19ـ مسلمانان در کشورهای غیر اسلامی
20ـ ویژگی‌های سیره پیامبر اعظم(ص)
21ـ منشور وحدت اسلامی، نقد و بازنگری

7ـ برخی از نتایج کنفرانس:
1ـ گسترش روحیه تقریب بین علما و اساتید دانشگاه‌ها و متفکران جهان اسلام
2ـ بررسی قضایای مهم امت اسلامی و چالش‌های فراروی آن و پیشنهاد راه حل‌ها (جهانی شدن، بیداری اسلامی، گام‌های وحدت توازن بین اصالت و معاصرت ...)
3ـ ارایه رهنمود به اجلاس‌ها و کنفرانس‌های اسلامی دیگر
4ـ عرضه دستاوردهای فکری فرهنگی جمهوری اسلامی ایران
5ـ حل برخی از اشکالات بین مذاهب اسلامی
6ـ گسترش روحیه تفاهم بین توده‌های مسلمان و کوشش در یکسان نمودن مواضع آنها
7ـ بزرگداشت سالانه هفته وحدت در داخل و خارج از کشور
8ـ تقویت ارتباط با تشکل‌های تقریبی در سراسر جهان
9ـ پشتیبانی از اقلیت‌های اسلامی در جهان که تعداد آنها به یک سوم مسلمان می‌رسد و مطرح نمودن مشکلات آنها

8ـ موضوع و سرفصل‌های کنفرانس: 

امت اسلامی و برنامه‌های راهبردی برای رویارویی با چالش‌های فراروی وحدت

اول: مهم‌ترین چالش‌های وحدت:
الف) چالش‌های خارجی از سوی دشمنان، شامل:
ـ برنامه‌ریزی به منظور ایجاد گسست و شکاف میان امت اسلامی (جغرافیا، زبان، نژاد، مذهب و تاریخ)
ـ برنامه‌ریزی برای عقب نگه‌داشتن امت در بخش‌های علمی، اقتصادی و توانایی‌های نظامی و غیره. ـ برنامه‌ریزی برای دوری امت از اسلام از طریق: ترویج لاییسم و ایجاد تردید نسبت به توانایی اسلام در رویارویی با مشکلات زندگی و اشاعه رفتارهای مادی‌گرایانه و انحرافی و فضاسازی برای غرب‌زدگی
ـ تضعیف تعلیم و تربیت اسلامی و ایجاد تردید در قابلیت‌های آن در راستای اعتلای امت
ـ تضعیف رسانه‌ها و بهره‌گیری از قلم به مزدان به منظور پیشگیری از ایفای نقش مطلوب رسانه
ـ اشاعه روحیه شکست و ذلت‌پذیری

ب) چالش‌های درونی امت اسلامی:
ـ وجود جریان‌های افراطی
ـ وجود جریان‌های تحجرآمیز و عقب‌ماندگی فکری، جهل و تعصب
ـ پافشاری بر منافع تنگ‌نظرانه شخصی از سوی برخی سیاستمداران و شخصیت‌ها که خود مشوق تفره و پراکندی است.
ـ ترویج رفتارهای تحریک آمیز
ـ وجود جریانات تکفیری
ـ وجود جریان‌های سکولاریسم غربی
ـ اشاعه سوظن به دیگران و القای دیدگاه‌های نادرست در اذهان

دوم ـ برنامه‌های راهبردی مطلوب برای رویارویی با چالش‌های فراروی وحدت اسلامی از جمله:
الف) برنامه‌ریزی برای بالا بردن سطح آگاهی‌های مردمی در عرصه‌های مختلف از جمله: درک اسلام و آموزه‌ها و اهداف آن، درک وضع موجود در سطوح مختلف و درک موضع‌گیری در برابر هر کدام.

ب) ایجاد برنامه‌های تشویقی برای پیاده کرده شریعت اسلامی در تمامی عرصه‌های زندگی.

ج) اجرای برنامه آموزشی ـ پرورشی همه جانبه برای بخش‌های گوناگون مورد نیاز امت بر اساس تعالیم اسلام.

د) ایجاد برنامه‌های چند مرحله‌ای برای نیل به موضع واحد و عملی امت نسبت به مسایل گوناگون و تحقق همبستگی و همدلی در عرصه‌های مختلف.

هـ) برنامه‌ریزی برای تقویت نهادهایی همچون: سازمان کنفرانس اسلامی، سازمان‌های تبلیغی، خیریه‌ای، آموزشی و رسانه‌ای غیر رسمی.

وـ برنامه‌ریزی برای بهره‌مندی بهینه از امکانات سیاسی، اقتصادی و جغرافیایی و توانمندی‌های علمی و مردمی و بسیج آنها در راستای تحقق اهداف بزرگ و رویارویی با چالش‌ها.

ز) برنامه‌ریزی برای بهبود وضع اقلیت‌های اسلامی در سرتاسر جهان.

ح) برنامه‌ریزی برای اجرای «منشور حقوق بشر اسلامی».

ط) برنامه‌ریزی برای تاکید بر نقش ملل اسلامی در شکل‌دهی آینده خود و مشارکت فعال در روند سیاست داخلی و تمدن جهانی و غیره.

ی) برنامه‌ریزی برای آموزش و القای فرهنگ قوت و عزت و پایمردی به نسل جوان مسلمان.